Unloveable

26 ก.ค.

“น้อยใจ” ก. รู้สึกเสียใจ

 

“งอน” ก. แสดงอาการโกรธเคืองหรือไม่พอใจเพื่อให้เขาง้อ

 

“ง้อ” ก. ขอคืนดีด้วย

 

อาการเหล่านี้มักเกิดขึ้นกับคนพิเศษหรือคนที่เราแคร์เท่านั้น แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเกิดอาการแบบนี้กับคน “อื่น”
ถ้าไม่น้อยใจ ไม่งอนเลย……แสดงว่าความสัมพันธ์ของคู่นี้เริ่มน่ากลัวแล้วล่ะ แปลว่า ฉันไม่แคร์อะไรในชีวิตเธอเลย อยากทำอะไรกับใครก็เชิญ!!

 

 

น้อยใจเป็นสัญญาณสะสมเริ่มแรกก่อนเกิดอาการงอน พอคนหนึ่งงอน ทีนี้ก็เป็นหน้าที่ของอีกคนที่ต้องง้อจะโดยวิธีใดก็แล้วแต่ความสะดวกใจ

 

แต่เอออ…….ตอนนี้ที่กำลังเป็น อยู่ในขอบเขตไหนดีล่ะ น้อยใจหรืองอน!!

 

ที่ผ่านเรื่องเล็กๆ น้อยๆ บางอย่างก็ปล่อย บางอย่างไม่สำคัญก็ไม่เอามาเป็นประเด็น มีความสุขเวลาอยู่ด้วยกันก็น่าจะพอแล้ว แต่วันนั้นไม่รู้นึกอะไร….
เจอข้อความบางอย่างเป็นนัยได้ความว่า…..สองเดือนที่แล้ว เค้าเจอหนังสือเล่มนึงมาตอนนี้เค้าเลิกอ่านหนังสือเล่มนั้นแล้ว
พยายามคิดอยู่นาน…ว่าเค้าหมายถึงใคร?? เพราะมันไม่ใช่เราแน่นอน ใครกันนะ??
(แอบอิจฉาคนนั้นเล็กน้อยที่เค้ายังพูดถึงให้คนอื่นๆ ฟัง)
พยายามไม่นึกถึงประโยคเหล่านั้น เราอาจจะคิดมากไปเอง เค้าอาจจะไม่ได้หมายถึงใครก็ได้…..

 

 

หลายวันผ่านไป…..มีคนนึงโพสถามถึงเรื่องจะซื้อ (P)เครื่องใหม่ (เอ๊ะ ทำไม sheรู้ดีกว่าชั้นอีก!)
เลยตัดสินใจถามเค้าว่า she เป็นใคร….และแล้วก็ตามคาด…..”คนรู้จัก” (ไม่มีส่วนขยายความเพิ่มเติม)
ไม่น่าถามให้โง่เลย แล้วเค้าก็เปลี่ยนเรื่อง จบประเด็น!
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตอนนั้นรู้สึกยังไง น้อยใจไหมก็ไม่เชิง เสียใจไหมก็นิดนึงแต่ก็พูดหรือทำอะไรไม่ได้เลยเพราะเป็นแค่คนรู้จักเหมือนกัน
ที่ถามไปแบบนั้นก็หวังว่าจะได้คำตอบที่อธิบายมากกว่านี้…..ไม่ใช่เบี่ยงประเด็น
ให้โอกาสเค้าอธิบายก่อนจะโกรธ น้อยใจ หรือจากไป แต่เค้าเลือกที่จะไม่อธิบายเอง…..

 

 

แล้วประโยคนึงก็เข้ามาอยู่ในห้วงความคิด “…ไม่มีฉันเค้าก็อยู่ได้…”
ก็ใช่แหละ….ไม่มีฉัน เค้าก็มีเพื่อนๆ มีคนโน้นคนนี้ เรื่อยเปื่อย ไม่จำเป็นต้องมีฉันเค้าก็มีความสุขดี
ไม่ได้มีความรู้สึกว่าขาดบางสิ่งในชีวิตไป หรือทำใครสักคนหล่นหายไประหว่างทาง
ชีวิตยังต้องมีอะไรให้ทำอีกตั้งเยอะ เรื่องแค่นี้ไม่ใช่สาระสำคัญในชีวิตสักหน่อย ^-^

 

 

P.S.
- เวลา…….ต้องใช้เวลาเท่านั้น…..เวลาจะค่อยๆ ลบเค้าออกจากชีวิตและความทรงจำ…หวังว่าในไม่ช้านะ
- เค้าคงตลกน่าดู ที่เราคิดแบบนี้…นึกหน้าเค้าออกเลยล่ะ แล้วเค้าต้องบอกว่า “เด็กน้อย” คิดอะไรเป็นเด็กๆ
- เค้ายังโทรมาแต่ไม่อยากรับ ยังทักเอ็มมาบ้างแต่ก็ตอบเท่าที่ถาม เราก็ไม่ได้สำคัญตัวผิดหรอก ที่จริงคุยกันแล้วเค้าไม่น่าจะพยายามทำแบบนี้ ความพยายามเค้าจะมีอยู่สักกี่วันเชียว…เดี๋ยวเค้าก็เลิกและหายไปเองแหละ ก็ไม่ได้สำคัญในชีวิตเค้าขนาดนั้นสักหน่อย ^^
- พอเป็นเรื่องแบบนี้ นิสัยฉันก็กลายเป็นเด็กน้อยจริงๆ ยังต้องการคนเอาใจใส่ ตามใจ คอยเทคแคร์ โทรหาทุกวันแค่ก่อนนอนทุกคืนก็ยังดี พาไปเที่ยวที่โน่นที่นี่ พาไปดูหนัง กินข้าว และอีกหลายๆ สิ่ง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.